Vandaag kregen we er weer eentje, een Herman. Herman is een stinkend vriendschapsbrood dat je tien dagen lang moet verzorgen, vermenigvuldigen en doorgeven. Klinkt op zich als een vriendelijk en goedbedoeld gebaar. Ook klinkt het als een leuk experiment. Alleen als je het experiment al een aantal keren hebt uitgevoerd is het echt niet zo grappig meer hoor. Ik vind Herman vooral lastig, veeleisend en ik zou mijn vrienden er niet zomaar mee op willen zadelen!

De eerste keer dat ik kennis maakte met Herman, was ik denk ik een jaar of 10. Mijn moeder kreeg dat ding van een vriendin van haar. Herman werd geleverd met een gebruiksaanwijzing dat gestencild was op een groezelig papiertje. Herman heeft toen een week op het aanrecht gestaan. Mijn moeder heeft toen keurig alle instructies opgevolgd. Ze had hem alleen te klein gehuisvest, zodat Herman de neiging had om uit het bakje te kruipen. Ze heeft het 'monster' tot het eind toe netjes verzorgd, vermenigvuldigd en doorgegeven. Ze vond Herman alleen zo vreselijk stinken, dat ze hem zelf nooit gebakken heeft. Onze Herman is ongebakken in de vuilnisbak beland...

Mijn hereniging met Herman kwam enkele jaren later, in een studentenhuis in Groningen. Ik had hem bij binnenkomst al op het aanrecht zien staan en ook geur kwam mij vaag bekend voor (madeleine effect?) Vrienden van me wilden hem graag aan mij slijten, maar ik heb vriendelijk gezegd dat ik Herman ooit al eens op bezoek had gehad en dat ik het maar een lastige gast vond. Bovendien had ik in die dagen geen oven tot mijn beschikking, dus kon ik Herman toch geen goed einde bieden.

Toen ik net samenwoonde met Peter, kwamen zijn ouders bij ons op visite en ze namen een logé mee, of we die een paar daagjes wilden verzorgen. En jawel, wederom een Herman... Ik heb Peter meteen duidelijk gemaakt dat ik niet van plan was om in die onzin mee te gaan en dat het dus zijn taak was! Peter heeft deze taak erg serieus genomen en Herman tot in de oven toe begeleid. Dit was de eerste keer dat ik Herman ook in vaste staat heb mogen aanschouwen. Ik heb zelfs een stukje geproefd, maar ik vond de aanbeveling bij de handleiding: Als je goed voor Herman zorgt, heb je de lekkerste lekkernij die je je maar kunt bedenken, toch wel behoorlijk overdreven. (En Peter is toch echt een goede kok!)

En vandaag was het dus weer zover. Bert en Judith kwamen me een bakje met een groezelig papiertje brengen. Ik wist meteen hoelaat het was... Gelukkig zeiden ze erbij dat ze van mij wel wisten dat ze me daar niet mee aan moesten komen, maar van Peter weten ze dat hij wel voor dat soort onzin te vinden is. Helaas is Peter er tot maandag niet, dus ik sta er voorlopig alleen voor wat betreft de opvoeding van deze Herman. Ik heb beloofd goed voor hem te zorgen en de eerste paar dagen hoef je alleen maar te roeren, dus dat wil ik dan nog wel doen.

Over tien dagen is Herman volwassen. En moet hij verdeeld worden. Een aftreksel heb ik inmiddels gereserveerd voor schoonmoeder, blijven er twee over. Gratis af te halen in Winschoten!

P.S. Probeer je eens voor te stellen wie Herman allemaal al in huis gehad heeft...