Ken je dat? Dat je boodschappen doet en er thuis ineens achter komt, dat je denkt dat je iets gekocht hebt, maar dat je het niet terug kunt vinden? Of juist andersom, dat je thuiskomt en dat er iets tussen de boodschappen zit waarvan je zeker weet dat je het niet in je boodschappenkarretje hebt gegooid?

Ik had hier vandaag een mooi voorbeeld van. Ik had mijn boodschappen gedaan en ik ben daarna nog even doorgereden naar de Intratuin om kattengras te kopen (lees: om mijn tijd te verkletsen bij mijn schoonzus!) Na een tijdje bedacht ik dat het toch hoog tijd werd om naar huis te rijden, vooral omdat ik koel-en vriesproducten in de auto had liggen, maar ook omdat het lunchtijd was en ik toch wel trek begon te krijgen.

Mijn schoonzusje was al bijna vrij en die besloot dat het gezelliger zou zijn om ons theekransje bij mij thuis voort te zetten, onder het genot van een echte kop thee. Ik zou snel naar huis gaan, en zij zou komen als ze haar klusjes afgerond had.

Dus ik kom thuis, ruim snel de boodschappen op, en vind plotseling een bak zalmsalade... Echt geen idee hoe dat in mijn tas terecht is gekomen. Ik ben niet eens in de buurt geweest van de salades! Mijn hele kassabon doorzocht, maar ook daar stond het niet op vermeld. Kortom, ik vrees dat de vrouw die voor me stond pech heeft en niet kan genieten van de zalmsalade. Ik hoop voor haar dat ze zich er niet te veel op verheugd had!

Kort na mijn ontdekking stond ook Mel voor de deur. Die had een zak paaseitjes meegenomen. Ze had geen zin in een boterham, dus we hebben ons lekker te goed gedaan aan de paaseitjes.

Toen Mel er weer vandoor ging, heb ik me te goed gedaan aan het cadeautje van de caissière. Het is maar goed dat ik een alleseter ben! (hoewel, na het lezen van de overheerlijke recepten op de space van Au3, denk ik dat ik dat ook maar niet te hard meer moet verkondigen...)