Gisteren heb ik haar al even geïntroduceerd en volgende week vrijdag komt ze hier om een weekje bij me te logeren. Alex, "my sis". We kennen elkaar in oktober 13 jaar, maar het voelt alsof we elkaar ons hele leven al kennen. We zijn toevallig bijelkaar gebracht door het lot dat "uitwisselingsprogramma" heet. We hadden het zelfde 'sick' gevoel voor humor en we vonden allebei jongens stukken leuker dan meisjes (op onszelf na natuurlijk). In de kroeg hangen vonden we erg leuk en poolen konden we toevallig ook nog eens heel goed. Kortom, we waren een gevaarlijke combinatie samen.

 

De eerste week hebben we samen de "Winschoter Courant" onveilig gemaakt. Onderdeel van het programma was namelijk het opdoen van "work-experience". Nou, ervaring hebben we niet opgedaan, maar een leerzame en leuke week was het wel! We mochten echt alles: mee naar een brand, drukplaten maken, overal kijken en we hebben zelfs een advertentie gemaakt voor het huis-aan-huisblaadje. Ik weet alleen nog dat onze 'ad' eindigde met de woorden: "next time you'll read something, make sure it is important!"

 

De tweede week had school een heel programma opgesteld. Op zich nogal saai, maar uiteraard hebben wij er het beste van gemaakt, zodat het onvergetelijk werd. Zo moesten we een dagje naar Amsterdam (waren we al geweest en het beste hadden we toch al gezien). Voordat we uit de bus stapten waarschuwde Alex' suffe lerares ons: "Remember, don't take any sweeties from strangers..." Right! We waren de bus nog niet uit of haar blik viel op mijn zak met snoepjes: "oh they look nice, could I have a sweety, please?" Mijn antwoord: "I'm sorry ma'am, but I'm not allowed to give sweeties to strangers..."

 

Ook het dagje Bourtange was hilarisch. Ik geloof niet dat onze Welshe vrienden ook maar iets van het meertalige verhaal van onze gids begrepen hebben. Ik als Rasgroningse had al moeite om haar te volgen... Ze sprak in het Gronings, Fries, Duits en Engels door elkaar en als ze het echt niet meer wist, probeerde ze het in het Nederlands. Alex en ik raakten een beetje achter op de rest van de groep en we zorgden er voor dat het wel erg leuk werd. We vertelden de flauwste moppen en we kwamen echt niet meer bij. Totdat de bloedsaaie mevrouw Holder onze lol weer eens kwam verstoren: "Girls, where are your manners?" Alex antwoord: "Around the corner, picking up shit"   Dit was de clou van het mopje dat ze net verteld had, met als gevolg dat we het nu echt helemaal niet meer hadden. We deden het ongeveer in ons broek van het lachen, het was zelfs zo erg, dat we ons bijna genoodzaakt zagen om gebruik te maken van het historische 'gemak' in Bourtange. Gelukkig hebben we ons kunnen inhouden...

 

Ook op de weg waren we erg gevaarlijk. Voordat Alex naar Nederland kwam, had ze nog nooit een fiets gezien, laat staan dat ze er ooit op gereden had. Lastig, want wij deden hier alles op de fiets. We hebben haar dus moeten leren fietsen, op een zo laag mogelijke fiets, maar als we op stap gingen, leek het ons toch veiliger dat ze bij achterop de fiets zou springen. Een middag moesten we op het gemeentehuis komen opdraven, voor een woordje van onze burgemeester en we hadden maar besloten dat Al bij mij achterop zou springen. Na afloop van het praatje fietsten we weer naar huis om te eten. Ineens schreeuwt Alex: "Come on Clau, faster, Philip's behind us". Philip was de grootste nerd die er mee was. Zijn passie was kerkorgels en hij vond Engels bier lekkerder dan dat van ons, zonder dat hij een van beide ooit geproefd had. Oh en hij lachte als een "goat locked up in the toilet".  Redenen genoeg om iets harder te fietsen, zodat we Philip ruimschoots voor bleven. Ik reed net zo hard als ik kon, toen ik een verkeersdrempel over het hoofd zag, zodat ik in volle vaart, met Alex achterop, over die drempel heenvloog. Dit was iets meer geweld dan de bagagedrager van mijn fiets aankon. Hij knapte en Alex en ik waren genoodzaakt om af te stappen. We waren vlak bij ons huis en er was geen ontsnappen meer aan Nerd Philip. Toen hij ons eindelijk bereikt had was zijn briljante opmerking: "Hia girls, it looks like as if you just broke your bike ahi ahi ahi" (of zoiets)

 

Toen Alex en de rest van de groep naar huis moesten, was dat natuurlijk een enorm drama. Tranen met tuiten huilden we. Het was maar goed dat Alex en haar familie in de kerstvakantie al weer kwamen. Alex omdat ze 'heimwee' had. Haar ouders omdat ze nieuwsgierig waren naar ons...